Rattery Rattonia

Wetenschaps nieuws


Oude muis wordt weer jong

29-12-2013


Oude muis wordt weer jong: nieuw verouderingsproces ontdekt dat omkeerbaar is.

Wetenschappers hebben een nieuw verouderingsproces ontdekt. En – misschien nog wel interessanter – is dat ze meteen met een manier komen om de tijd terug te draaien en die veroudering ongedaan te maken. Zo maakten ze oude muizen weer jong.

Het nieuwe verouderingsproces heeft alles te maken met mitochondriën. Mitochondriën zijn de energiecentrales van onze cellen. De onderzoekers ontdekten dat een aantal gebeurtenissen op moleculair niveau de mitochondrion in staat stellen om met de kern van de cel te communiceren. Wanneer de communicatie tussen die twee wegvalt, wordt het proces van veroudering versneld. “Het verouderingsproces dat wij ontdekt hebben is te vergelijken met een getrouwd stel,” legt onderzoeker David Sinclair uit. “Wanneer ze jong zijn, communiceren ze prima, maar na vele jaren nauw met elkaar opgetrokken te hebben, valt de communicatie stil.”

Communicatie herstellen

Om het huwelijk dat Sinclair beschrijft te redden, moet de communicatie hersteld worden. En voor ‘het huwelijk’ tussen de mitochondrion en de kern geldt hetzelfde. Door de communicatie te herstellen, wordt de veroudering die door de verstoorde communicatie ontstond, teruggedraaid.

Snel

Experimenten met muizen tonen aan dat het in de praktijk ook echt zo werkt. “Het is schokkend hoe snel het allemaal gebeurde,” vindt onderzoeker Nigel Turner. “Als het stofje vroeg genoeg in het verouderingsproces wordt toegediend dan zijn de spieren van oudere muizen in een week tijd niet te onderscheiden van die van jongere muizen.” Ook kenmerken van ouderdom zoals insulineresistentie en ontstekingen werden teruggedrongen: de oude muizen presteerden op die gebieden net zo goed als de jonge dieren. “Het was een heel uitgesproken effect. Het is vergelijkbaar met een zestigjarig mens dat tijdens sommige metingen net zo goed scoort als een twintigjarige.”

NAD

Maar hoe doen de onderzoekers dat precies? Allereerst moet u weten dat wanneer u ouder wordt, het stofje NAD afneemt. NAD is het stofje dat de communicatie tussen bijvoorbeeld de mitochondriën en kernen in cellen op gang houdt. Tot voor kort was er maar één manier om de afname van NAD tegen te gaan: minder calorieën tot u nemen en intensief bewegen. De onderzoekers stelden de cellen bloot aan een stofje dat de cellen zelf omzetten in NAD en dat het beschadigde communicatienetwerk herstelt. Het stofje aapt als het ware de effecten van een dieet en sportief leven na.

Kanker

Het onderzoek heeft interessante implicaties. Zo ontdekten de onderzoekers tijdens hun studie bijvoorbeeld dat het molecuul HIF-1 – dat ook de communicatie verstoort – actief wordt wanneer we ouder worden. Van HIF-1 weten we ook al een tijdje dat het actief wordt als mensen bepaalde vormen van kanker krijgen. En nu blijkt dus dat dit molecuul ook geactiveerd wordt tijdens het verouderingsproces. “Niemand heeft kanker en ouderdom eerder op deze manier met elkaar verbonden.” Het onderzoek kan verklaren waarom een hoge leeftijd één van de grootste risicofactoren van kanker is.

De onderzoekers gaan momenteel na welke effecten het NAD-producerende stofje op lange termijn op de muizen heeft. Ook gaan ze na of het stofje gebruikt kan worden om ziektes die de mitochondriën aantasten en aandoeningen zoals diabetes te behandelen. “Er is duidelijk nog veel werk te verzetten, maar als deze resultaten overeind blijven, dan is veroudering mogelijk een omkeerbare conditie, zolang we er maar vroeg bij zijn,” stelt Sinclair.

Bron: Scientas

´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´

By Chris Henwood.

Azara’s Agouti (Dasyprocta azarae) is a South American Agouti species native to Brazil, Paraguay, and Argentina. The rodent species is named for Spanish naturalist, Felix de Azara. These were recently bred at Bioparque M’Bopicuá, in Uruguay.

Agoutis are related to guinea pigs and look quite similar, but they are larger and have longer legs. In the wild, they are shy animals and flee from humans, while in captivity they may become trusting.

Agoutis are found in forested and wooded areas, and they conceal themselves at night in hollow tree trunks or in burrows among roots. Active and graceful in their movements, their pace is either a kind of trot or a series of springs following one another so rapidly as to look like a gallop. They take readily to water, in which they swim well.

When feeding, Agoutis sit on their hind legs and hold food between their fore paws. They may gather in groups of up to 100 to feed. They eat fallen fruit, leaves and roots and may sometimes climb trees to eat green fruit. They will hoard food in small, buried stores. They are regarded as one of the few species that can open Brazil nuts without tools, mainly thanks to their strength and exceptionally sharp teeth.

Agoutis give birth to litters of two to four young after a gestation period of three months. Young are born into burrows lined with leaves, roots and hair. They are well developed at birth and may be up and eating within an hour. Fathers are barred from the nest while the young are very small, but the parents remain a pair for the rest of their lives. They can live for as long as 20 years, a remarkably long time for a rodent.

According to the IUCN Red List of Threatened Species, Azara’s Agouti is classified as “Data Deficient”. There is continuing uncertainty on the species distribution, threats and conservation measures. However, this species is suspected to be threatened, but there is still very little information on its extent of occurrence, status and ecological requirement.


Azara's Agouti (Dasyprocta azarae) is een inheems Zuid-Amerikaanse Agouti soort in Brazilië, Paraguay en Argentinië. De knaagdieren zijn vernoemd naar de Spaanse naturalist, Felix de Azara. Deze werden onlangs gefokt bij Bioparque M'Bopicuá, in Uruguay.
Agouti gerelateerd aan cavia en zien er ongeveer hetzelfde, maar zijn groter en hebben langere benen. In het wild zijn ze schuwe dieren en vlieden van de mens, terwijl zij in gevangenschap vertrouwd kan worden.
Agoutis zijn te vinden in beboste gebieden, en ze verbergen zich in de nacht in holle boomstammen of in holen onder de wortels. Actieve en sierlijk in hun bewegingen, hun tempo is ofwel een soort draf of een reeks van veren na een zo snel te lijken op een galop ander. Ze nemen gemakkelijk water, waarin ze goed zwemmen.
Bij het voederen, Agoutis zitten op hun achterpoten en houden het voedsel tussen hun voorpoten. Zij kunnen samen in groepen tot 100 om zich te voeden. Ze eten gevallen fruit, bladeren en wortels en kunnen soms in bomen klimmen om groen fruit te eten. Zij zullen voedsel hamsteren in kleine, begraven holen. Ze worden beschouwd als een van de weinige soorten die paranoten kan openen zonder gereedschap, vooral dankzij hun kracht en een uitzonderlijk scherpe tanden.
Agoutis bevallen van nesten van 2-4 jonge na een draagtijd van drie maanden. Jonge worden geboren in holen vol met bladeren, wortels en haren. Ze zijn goed ontwikkeld bij de geboorte en kunnen eten binnen een uur. Vaders zijn uitgesloten van het nest, terwijl de jongeren erg klein zijn, maar de ouders blijven een paar voor de rest van hun leven. Ze kunnen 20 jaar leven, een opmerkelijk lange tijd voor een knaagdier.
Volgens de IUCN Rode Lijst van bedreigde soorten, wordt Azara's Agouti geclassificeerd als "ontoereikend gegeven". Er is voortdurende onzekerheid over de verspreiding van soorten, bedreigingen en beschermingsmaatregelen. Echter, dit soort wordt bedreigd, maar er is nog steeds weinig informatie over de mate van voorkomen, status en ecologische eisen.


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wetenschappers slagen erin oogcellen te 3d-printen

Door ,Bauke Schievink vrijdag 20 december 2013 18:21,

Onderzoekers van The University of Cambridge hebben met behulp van een inkjet-printer cellen uit de retina van een rat geprint. Het 3d-printen van oogcellen moet er op termijn voor zorgen dat schade aan het oog door verscheidene oogziektes gerepareerd kunnen worden.

Dat meldt Dezeen op basis van een publicatie in het wetenschappelijke tijdschrift Biofabrication. Een onderzoeksteam geleid door professor Keith Martin is erin geslaagd om dergelijke cellen in 3d te printen, iets dat nog niet eerder gelukt was. Voor hun prints maakten de wetenschappers gebruik van een gemodificeerde inkjetprinter.

Volgens de wetenschappers kunnen de oogcellen, die afkomstig zijn van de retina, in elke vorm worden geprint. Daarbij blijven de cellen in leven en kunnen zij zich verder delen. De benodigde cellen waren afkomstig uit het oog van een rat, maar het is aannemelijk dat het ook met menselijke cellen lukt. De onderzoekers hebben al twee lagen met retinale cellen weten te printen, maar voor het printen van een volledig functionele retina is meer complexiteit noodzakelijk.

Op termijn willen de wetenschappers functioneel oogweefsel kunnen 3d-printen, om dit vervolgens te gebruiken als therapie voor oogziektes zoals maculadegeneratie of glaucoom. Wel blijft het noodzakelijk om een bron te vinden van waaruit oogcellen verkregen kunnen worden. In de retina bevindt zich neuraal weefsel, iets dat in de regel moeilijk is te kweken in een laboratorium-omgeving.

                                     


==================================================================================

  

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd om herinneringen van ratten te wissen met licht.
  Foto:  Thinkstock

De onderzoekers verzwakten de synaptische verbindingen tussen zenuwcellen in het brein van genetisch gemodificeerde ratten doormiddel van lichtstimulatie.

Daardoor vergaten de dieren bepaalde associaties die ze eerder hadden geleerd. De resultaten van de studie worden beschreven in het wetenschappelijk tijdschrift Nature.

Zenuwen

De wetenschappers gebruikten bij hun studie ratten die genetisch zo waren gemanipuleerd dat

bepaalde zenuwverbindingen in hun brein gevoelig werden voor licht.

Eerst werden deze zenuwen met een pieptoon gestimuleerd terwijl de ratten tegelijkertijd een elektrisch schokje ontvingen op een poot.

De ratten associeerden het geluidje daardoor al snel met pijn en reageerden geschrokken op de toon.

Licht

Als de zenuwen in het brein van de dieren echter werden beschenen met een licht van een bepaalde frequentie, vergaten de dieren de herinnering aan het geluid. Ze vertoonden daarna geen angst meer bij het horen van de piep.

De wetenschappers slaagden er ook in om de herinnering weer te herstellen door de zenuwen met een andere lichtfrequentie te beschijnen.

Alzheimer

Volgens hoofdonderzoeker Robert Malinow zou de techniek uiteindelijk kunnen leiden tot de ontwikkeling van medicijnen, waarmee herinneringen kunnen worden gemanipuleerd bij bijvoorbeeld alzheimerpatiënten of mensen die een trauma hebben opgelopen.

"We kunnen een herinnering vormen, deze herinnering uitzetten en weer aanzetten door synapsen selectief te stimuleren", verklaart hij op nieuwssite ABC News. "Deze studie bevestigt dat synapsen in het brein zeer belangrijk zijn voor ons geheugen."


Door: NU.nl/Dennis Rijnvis

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Niets uit deze tekst mag worden gebruikt zonder nadrukkelijke schriftelijke toestemming van de uitgever